|
 |
|
|
Met hart en ziel...artikel uit De Telegraaf, 21 maart 1998Laten we eens een willekeurige, goed scorende popgroep nemen: U2. Stel je nu eens voor dat alle leden
eruit stappen, er vier onbekende jonge knullen worden gezocht die vrolijk doorgaan onder diezelfde naam, nog wat oude
Het is haast ondenkbaar, maar in de commerciële wereld van de dance-muziek is het aan de orde van de dag. Snap? Soul II Soul? Moeiteloos worden de 'gezichten' van het eerste uur omgewisseld voor fris, nieuw 'talent'. Dat is allemaal zo eenvoudig te realiseren omdat het vaak de producers achter de groep zijn die de muziek maken, teksten schrijven, rechten bezitten en louter ‘doorgeefluiken’ voor hun uitingen zoeken. De Belgische producers Phil Wilde en Jean-Paul de Coster scoorden op die manier wereldwijd en jarenlang met 2 Unlimited. Tot rapper Ray Slijngaard en zangeres Anita Doth besloten het heft in eigen handen te nemen en onafhankelijk van elkaar een solocarrière te beginnen. Weinig is nog van ze vernomen... Phil en Jean-Paul echter bezaten alle rechten op 2 Unlimited en zochten daarvoor simpelweg twee nieuwe artiesten en pasten de formule enigszins aan aan de huidige tijd. Dus geen rapper meer, maar twee frisse, jonge meiden, die na talloze audities door de twee Belgen werden uitverkoren om 2 Unlimited voort te zetten Danstest "Er kwamen maar liefst 150 meisjes op de oproep af", vertelt de 23-jarige Marion, "en die audities waren niet altijd even leuk. Het begon al in december '96 en daarna moesten we nog zes keer terugkomen. Eerst moest je laten horen dat je kon zingen. Toen een danstest, dan weer terugkomen voor een foto-test, muziektheorie, teksten schrijven, alles... Veel meisjes zijn gesneuveld op doorzettingsvermogen. Je moest voor een kwartiertje auditie toch iedere keer naar België reizen." Volgens Romy (26) zijn ze uitgekozen omdat beider stemmen perfect bij elkaar pasten. "Phil en Jean-Paul voegden voortdurend op de computer stemmen samen om te kijken wat klikte. Die van ons mengden het beste." Klinkt nogal zakelijk allemaal, afstandelijk ook. Marion: "Nee hoor, maar het is gewoon erg belangrijk dat het goed klinkt. Het moet live goed overkomen. We zijn allebei zangeressen", benadrukt ze, "en dan moet het geluid samen perfect zijn. Phil en Jean-Paul wilden zoveel mogelijk uitsluiten. Toen Ray en Anita stopten begon het net in Amerika te lopen... Doodzonde." "Je kunt het wel klinisch vinden", haakt Romy aan, "maar als je kijkt naar sollicitatiegesprekken in de arbeidssfeer dan wordt ook naar allerlei facetten gekeken: ben je communicatief vaardig, heb je een goeie uitstraling; ze kijken niet meer alleen maar naar je c.v. Maar het zingen, wat wij uiteindelijk moeten doen, doen we met hart en ziel." Zowel Marion, die al sinds haar zestiende zingt naast haar baantje als boekhoudster op een administratiekantoor, als Romy, die theaterwetenschappen studeerde ("een tijdje"), op de kleinkunst academie zat ("niet afgemaakt") en het conservatorium bezocht ( "een jaar"), is niet vies van een fikse portie commercie. "Je krijgt de kans in te stappen in een project dat zich al bewezen heeft, dat vind ik geen gekke uitdaging", zegt hoogblonde Romy. En ach, dit zal ook wel eens voorbij gaan. Ik heb het voor 2 Unlimited al gered, dus zal het me erna ook geen moeite kosten." Dat de twee het goed met elkaar kunnen vinden bleek al snel bij de laatste auditie, toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten. Toen spraken we al af dat we elkaar alles zouden vertellen. Het is tenslotte net een relatie die je aangaat. Als we dus een meningsverschil hebben, praten we het onmiddellijk uit", legt Marion uit. Romy tot slot: "Het is ook niet heel vervelend wat we moeten doen. Je deelt alleen maar leuke dingen. Kijk, zoals Ray en Anita, die deden het ook nog met elkaar, dat komt er dan nog eens bij. Dat speelt bij ons niet. We willen gewoon een leuke tijd hebben, zonder problemen. Dit is niet zo’n vreselijke baan, geloof me nou maar." |
nummertjes spelen en nieuw materiaal uitbrengen dat nog een beetje als U2 klinkt, maar toch anders is...